Gece uykuda yatağını ıslatma (Enüresiz)

Enürezis; çocukların 6 yaşından sonra, gece uykudayken farkında olmadan idrar kaçırmasıdır. Bebeklikten itibaren görülebileceği gibi en az 6 ay ıslatmayıp sonradan da gelişebilir. Kabaca 5 yaş civarında %20 görülürken , 10 yaşında %5, erişkin dönemde de %0,5-1 görülebilmektedir. Erkeklerde daha sık görülmektedir. Sebep olarak genetik (anne, baba, kardeşte veya yakın akrabalarda olması), sinirsel gelişimin gecikmesi, gece idrar üretiminin fazla olması, uyanma bozuklukları ve özellikle sonradan gelişen yatak ıslatmalarında psikolojik etkenler gösterilmektedir.

Bu çocuklar, altta yatan patolojik etkenler yönünden böbrek ve idrar yolu anomalileri, idrar yolu enfeksiyonu,  omurga bozuklukları, sinirsel bası ve deformiteler, kabızlık  gibi yönlerden de değerlendirmelidir. Gündüz idrar kaçırma şikayeti de olan çocuklar daha ciddi ele alınmalıdır.

Enürezis tedavi edilmezse çocuklarda ciddi psikososyal sorunlara neden olarak fobiye dönüşebilir ve aile içinde bir kabus olabilir. Enürezis tedavisinde en önemlisi, çocuğun motivasyonudur. Sıcak bir ilişki kurmalı, aile rahatlatılıp desteği sağlanmalı, güven vererek çocuğun suçluluk duygusu giderilmelidir.

Tedavi uzun sürebilir. Bu yüzden sabır, ilgi, kooperasyon başarı için önemlidir. Aileler çocuğun bilerek veya tembellikten gece altını ıslattığını düşünerek çocuğa ceza vermektedirler. Bunun çözücü bir tarafı olmadığı gibi özgüven bozukluklarına neden olarak çocukta psikolojik sorunlara neden olduğu bilinmelidir.

Tedavinin kısırlık yaptığı inancı yaygındır ve yanlıştır. Bu tedavinin gecikmesine neden olmaktadır. Davranış tedavisi, motivasyon ödüllendirme, işeme ve su içme alışkanlıklarının düzenlenmesi, kabızlığın önlenmesi gibi tedavinin olmazsa olmazıdır. Buna gerektiğinde alarm tedavisi (yatak ıslanırken çalan zil) ve medikal tedaviler eklenerek belli bir sürede bu sorun büyük oranda ortadan kaldırılabilir.